Матријархат vs. патријархат

1002748_595661810467759_1572748251_n

 

Комунистичкото домаќинство значи владеење на жената во куќата. ~ Ф. Енгелс

Народите во кои жените мораат да работат многу повеќе отколку што ние замислуваме дека им доликува, имаат за жените често далеку повеќе вистинско почитување отколку нашите Европјани. Дамата на цивилизацијата, опкружена од лажно почитување и отстранета од секоја вистинска работа, има бескрајно пониска општествена положба отколку жената на варварството {добата на матријархатот или синдијазмичкиот брак – Заб. на Мара}, која тешко работи, но која кај својот народ важи за вистинска дама (lady, frowa, Frau = господарка) и која била таква по својот карактер. ~ Ф. Енгелс

Укинувањето на матријархатот било светско-историски пораз на женскиот пол. Мажот ја приграбил крмата и во домот жената била лишена од своето достоинство, подјармена, претворена во робинка на неговите похоти и просто орудие за раѓање деца. Оваа понижена положба на жените, која посебно отворено се покажува меѓу Грците од јуначката доба и уште повеќе од класичната доба, постепено е разубавувана и лицемерно прикривана, а на места покажувана во благ облик, но никако не е отстранета. ~ Ф. Енгелс

Зборот familia првобитно не значи идеал на денешните филистри, кој се состои од сентименталност и домашни расправии; таа кај Римјаните од почеток дури и не се однесува на брачен пар и неговите деца, туку единствено на робовите. Famulus значи домашен роб, а familia е збир робови, кои припаѓаат на еден човек. Уште во добата на Гај Јулиј Цезар familia, id est patrimonium (т.е. наследство) оставано е со тестамент. Изразот го пронашле Римјаните како би обележале еден нов општествен организам, чија глава ги држела под римска татковска власт жената и децата и одреден број робови, со право над животот и смртта на сите нив. ~ Ф. Енгелс

Современото семејство содржи во себе не само ропство (servitus), туку и кметство, бидејќи од почеток тоа се однесува на службата во земјоделието. Тоа ја содржи во себе во минијатура сета онаа спротивност која подоцна потполно ќе се развие во општество и неговата држава. ~ К. Маркс

Премин од синдијазмички брак (матријархат) во моногамија (патријархат): За да би се осигурила верноста на жените, значи и татковството над децата, жената безусловно е предадена на власта на мажот: ако ја убие, тој го врши само своето право. ~ Ф. Енгелс

Во првата половина на март 2014 год. во рамките на Школата за политика и критика беше организирана дебата за „феминистичкото движење“ во Македонија. Во текот на дебатата од еден дискутант беше изнесено тврдење „врз основа на досега ископаните артефакти“ дека матријархатот не постоел никогаш и никаде. Изнесеното тврдење скоро да го прифати и гостинката на дебатата Катерина Колозова која е „филозоф, активистка и директор на Институтот за општествени и хуманистиччки науки“ во Скопје.

Буржоаското општество е познато по тоа што дозволува секакви „слободи и права“ само ако тие не се косат со интересот на капиталот. Така се дозволуваат дрогата, проституцијата, трговијата со оружје, секакви невладини организации кои внесуваат безредие во општеството и сè она што му погодува на капиталот и на „здравиот“ буржоаски разум. Ако со тие „слободи и права“ уште се побиваат или отфрлаат Маркс и Енгелс, тогаш тие уште погласно се популаризираат.

Уште во текот на дебатата друг дискутант (Лазар Гогов) изнесе енергичен противстав дека споменатиот став противречи како на досега познатите истражувања на светски признатите авторитети Морган, Баховен, на многу сознанија од литературата и историјата како и на целокупната стварност во природата. Тој го окарактеризира иснесениот став како „погрешно заклучување врз основа на исправни факти“ докажувајќи го своето тврдење со погрешното толкување на буржоаските идеолози на мокрењето на мажјаците (лавови, тигрови, кучиња и сл.) врз разни маркантни предмети како „обележување на територија“  а кое е всушност оставање траги по кои можат да го најдат женките кај кои стигнал биоциклусот за парење.

Матријархатот постоел и постои и денес, само што не го гледаат оние кои тврдат како горе. Грубата сила, која одговара на степенот на варварството од развојот на човештвото и која денес ја применуваат само исклучиво глупите мажи и мажјаците од животинскиот свет (само за време на парењето) одамна е надминат во човечкото општество. Со изнесениот став се оживува надминатата состојба и сака да се прикаже дека патријархатот постоел секогаш. Се разбира, може да тврди кој што сака, но во научни дискусии не е дозволена „слобода на мислењето“ која не овладеала ни со елементарните научни вистини. Во научните дискусии важат само валидни аргументи и исправно логичко размислување. Исто како во производството и потрошувачката. Вие можете да бирате што ќе јадете – што зависи од вкусот и потребите на телото за одредени елементи – но, вие не можете да бирате дали ќе работите или не.

Уште во Библијата е констатиран фактот дека „човекот ќе ги остави таткото и мајката да се прилепи за својата жена, и да бидат тие двајцата едно тело“. Мојсие го признава матријархатот а денешни разни луѓе уште се занесуваат со патријархат.

И „обичниот прост“ народ, во духовното творештво, го „дефинирал“ местото на жената во општеството за што се створени разни пословици, изреки или митови.  Една српска пословица во таа смисла вели: „Не стоји куќа на земљи, него на жени“. Кај нас, Македонците: „Од четири ќошиња на куќата три стојат на жениниот грб“. И двете пословици доволно јасно говорат кој ја држи куќата, само што мажите се премногу глупи да сфатат дека во таа мака треба да ѝ се помогне на жената и да „теретот“ од куќата се распореди порамномерно. И друга македонска пословица доволно јасно зборува за улогата на жената во домаќинството. Во неа се вели: „Нека мажот со коли донесува дома, а жената низ иглен врв да изнесува – мажот пак не може да навакса“. Значи ако жената не е домаќинка – тешко на мажот кој ќе ја има. Но, тешко и на сите жени со мажите кои ни денес не ја разбираат нејзината тешка општествена положба и не преземаат никакви мерки да ја избават жената од „милениумското куќно ропство“. Мажите треба да се срамат од патријархатот а не да се гордеат уште со тоа. И да измислуваат „вистини“ кои никаде ги нема.

Со некои исклучоци и во животинскиот свет теретот на одгледувањето на младите го носат женките. Но, затоа се тие животни. А човекот има божем ум и разум, но зошто ли му служат.

Решението на проблемот на жената, кој не е само нејзин проблем, се состои во „ослободувањето на слабите женски плеќи од товарот на куќата“ и пренесувањето на истиот во: 1) Ресторани за општествена исхрана; 2) Во изградба на сервиси за хемиско чистење и перење; 3) Во згрижување на сите деца во градинки; 4) Во систематска контрола на здравјето на жената пред забременувањето, во текот на бременоста и во постнаталниот период; 5) Во забраната на работењето на жената во ноќни смени и на места опасни по нејзиното нежно здравје и, можеби, 6) Во „џентлменско“ скратување на работното време за жената на половина од работното време на мажот. И со тие мерки жената пак нема да си дозволи да седи со „скрстени“ раце. Таа е генетски „предодредена“ да работи. Но, мажот не е човек ако не ѝ помогне во тоа. Се разбира, не со малограѓанската и кретенска „духовитост“: „Сакавте рамноправност со мажите, па носете сега вреќи!“

Лазар Гогов

29 март 2014