Да не беа овие „педери“ од социјалдемократи како Филип Ивановски

Егзекуција на германски комунист во Минхен, 1919 год.

Егзекуција на германски комунист во Минхен, 1919 год.

Колумнистот за Фактор.мк Филип Ивановски во својата колумна насловена „Унидас Подемос неочекуван кочничар за влезот на Македонија во НАТО?“ предупредува:

„Лидерот на шпанската владејачка партија Педро Санчез постигна првичен договор за коалиција со Унидас Подемос, радикална левичарска партија добро позната по своите анти-НАТО ставови и залагања за Шпанија да истапи од НАТО сојузот. … Во секој случај, добра околност е што во моментов во Македонија имаме социјалдемократска, односно левичарска владејачка гарнитура, па за очекување е да проработи лоби-врската по идеолошка линија.“

Му благодариме на Филип Ивановски што им даде на домашните „радикални левичари“ идеја како да издејствуваат блокада на членството на Македонија во НАТО! Македонскиот Робеспјер – Апасиев од Левица – преку официјално писмо до шпанскиот Робеспјер – Санчез од Подемос – може да побара солидарност во интернационалната класна борба против заедничкиот империјалистички непријател. Но, во исто време мораме да го демаскираме митот за радикална левица што Филип Ивановски како и мнозина други „аналитичари“ купени и индоктринирани од капиталот постојано го верглаат низ мејнстрим мас-медиумите. Историски и епистемолошки не постои радикална и умерена левица. Жан-Пол Мара, француски револуционер и новинар од 18-ти век, оди дури дотаму што укажува дека не постои ниту левица, ниту десница, освен висока и ниска класа на граѓани. Значи, историски и епистемолошки постои само вистинска и лажна левица. Не е слеп оној кој не гледа туку оној кој не сака да види. А, сега, да ги изложиме и доказите.

За „војна“ односно за воени кредити гласаа само „легалните“ социјалдемократски партии кои беа легални затоа што се откажаа од марксизмот. Руската социјалдемократска работничка партија и Српската социјалдемократска партија гласаа против. „Господинот“ Филип Ивановски не знае дека власта ги прогонуваше, апсеше, затвораше и ликвидираше сите оние за кои ќе се посомневаше дека се занимаваат со пропагирање на марксизам. Тој како да не знае дека секоја партија за која ќе се посомневаше дека е комунистичка беше ставана вон закон, имотот ѝ беше запленуван, раководството и членовите кои ќе беа уапсени беа осудувани на смрт, прогонство или повеќегодишно робување и дејноста на истата партија и раководство забранувана.

Мора Филип Ивановски да се прави луд штом „не знае“ кој, како и зошто ја поведе Првата светска војна. Секој учебник по историја тврди дека тоа беше „војна за нова колонијална поделба на светот“. Германија, која кон крајот на XIX век се разви во голема светска сила, бараше „место под сонцето“ и повеќе колонии. Се разбира, поголемите светски разбојници: англиската, американската, француската и руската буржоазија со душа чекаа војната некако да почне. И никој не очекуваше дека во таа војна ќе се појави некој кој е против војната, некој на чиј труд, пот и уништување тие ги градеа своите империи.

Како ќе се одвиваше светската историја да не беа овие „педери“ од социјалдемократи?!

  1. Во 1919 година, германската социјалдемократска партија го преиспитува сојузот со Фрајкорпс, затоа што се плашат да ја изгубат својата база на работничката класа, па наместо сојуз со нив, тие се здружуваат со Роза Луксембург.
  2. Се формира Советска Германија.
  3. Истата веднаш испраќа помош до Советска Русија која го задушува востанието на белогардејците уште во неговиот зародиш.
  4. Избегната целата загуба на крв и уништување од 5 до 9 милиони луѓе само во Советска Русија.
  5. Јозеф Пилсудски никогаш не ја напаѓа Советска Русија затоа што знае дека ќе биде смачкан, наместо тоа, тој останува да се однесува убаво спрема двете соседни сили.
  6. Сталин и Троцки никогаш не раскаруваат, никој не се обвинува еден со друг за неуспешната војна против Полска и нужноста од социјализам во една земја не се појавува, туку заедно тие мирно ги колективизираат кулаците.
  7. Советска Германија ја избегнува големата капиталистичка економска депресија, како и СССР.
  8. Франко е поразен во Шпанија без помош од нацистите, па Шпанија се претвора во пролетерска држава.
  9. Револуција во Франција следи веднаш, па Франција исто станува пролетерска држава и се ослободува од своите колонии, деколонизацијата се случува 50 години порано!
  10. Африканските земји не поминуваат низ хаосот на деколонизација, започнуваат да ја напаѓаат експанзијата на Мусолини во Африка.
  11. Мусолини загубува, ја губи поддршката во Италија, револуција од италијанската комунистичка партија, Италија станува пролетерска држава.
  12. Остатокот од Европа полека се претвора во сојуз на пролетерски држави, Втората светска војна никогаш не се случува, Голема чистка и Холодомор никогаш не се случуваат затоа што нема параноја.
  13. Недостаток: нема кинеска револуција затоа што Јапонија никогаш не извршува инвазија.
  14. Половина од најразвиениот свет е социјалистички, САД и Велика Британија се самостојни и се борат да го одржат своето население смирено.
  15. Светски комунизам до 1970 година со малку малку капиталистички или феудалните енклави.
  16. Не живееме во неолибералниот пекол и агресијата на НАТО пактот, во 2019 година, живееме во меѓународен сојуз на пролетерски држави.

Ајде да се вратиме малку:

  1. Германската социјалдемократска партија се здружува во 1919 година со ултра десницата и ги убива Роза и комунистите.
  2. Крај на почеток на еден поубав свет.

Значи, германската социјалдемократска партија еднострано ги уништи нашата иднина и човечката цивилизација.

Капиталот, а посебно американскиот капитал како економски најсилен и соодветно најдрзок, а чиј поборник сте и Вие Филип Ивановски, убива секојдневно над десетици и стотици илјади невини жртви ширум светот затоа што е тој антагонистички општествен однос. И ќе продолжи да убива се’ додека постои. Знаете ли млад „господине“ Филип Ивановски дека господинот Капитал во текот на Втората светска  војна не сакал да ги бомбардира индустриските капацитети кои произведувале за Вермахтот на Германија затоа што биле негови инвестиции. Но! Затоа добро ги бомбардирал населените места предизвикувајќи над стотици илјади непотребни жртви. Доказ: Дрезден, Хамбург, Хирошима, Нагасаки… а Вие продолжете да го браните. И вашето, како и на целиот македонски естаблишмент, заедно со тоа на германската социјалдемократска партија, местото ви е на историското буниште! Засега, бидете спокојни што поради „радикални левичари“ како Санчез и Ципрас, вашиот гробар – работничката класа – спие во длабок сон.

Во четири рации меѓу 13 и 15 февруари 1945 година, 722 тешки бомбардери на британското Кралско воздухопловство и 527 од Воените сили на Соединетите Американски Држави исфрлиле над 3.900 тони високо-експлозивни бомби и запалени уреди над градот Дрезден. Запаливите бомби создале толку многу оган што се развила олуја од пламени јазици. Како резултат на олујата од пламени јазици биле уништени 40 квадратни километри (15 квадратни милји) од центарот на градот. Колку повеќе горел градот, толку повеќе се вовлекувал кислород - и толку пообемен станувал пожарот. Се смета дека температурата се искачила на 1.800 степени Фаренхајт (990 степени Целзиусови). Површината на патиштата се стопиле и луѓето кои бегале отпосле откриле дека нивните нозе биле изгорени додека трчале.  Сè на сè, помеѓу 22.000 и 40.000 луѓе загинале од бомбардирањето на Англичаните и Американците во Дрезден. Историчарите сè уште расправаат за бројот на загинати. Сепак, во градот имало толку многу бегалци што вистинската бројка скоро сигурно никогаш нема да се знае.

Во четири рации меѓу 13 и 15 февруари 1945 година, 722 тешки бомбардери на британското Кралско воздухопловство и 527 од Воените сили на Соединетите Американски Држави исфрлиле над 3.900 тони високо-експлозивни бомби и запалени уреди над градот Дрезден. Запаливите бомби создале толку многу оган што се развила олуја од пламени јазици. Како резултат на олујата од пламени јазици биле уништени 40 квадратни километри (15 квадратни милји) од центарот на градот. Колку повеќе горел градот, толку повеќе се вовлекувал кислород – и толку пообемен станувал пожарот. Се смета дека температурата се искачила на 1.800 степени Фаренхајт (990 степени Целзиусови). Површината на патиштата се стопиле и луѓето кои бегале отпосле откриле дека нивните нозе биле изгорени додека трчале. Сè на сè, помеѓу 22.000 и 40.000 луѓе загинале од бомбардирањето на Англичаните и Американците во Дрезден. Историчарите сè уште расправаат за бројот на загинати. Сепак, во градот имало толку многу бегалци што вистинската бројка скоро сигурно никогаш нема да се знае.