Здравко Савески и Бранимир Јовановиќ исто буржоаско срање

TroisordresМодерните економисти како Бранимир Јовановиќ станале такви шкрабачи за државната власт што сакаат да му продадат на народот дека продуктивен труд е и тоа кога вработен во третиот ешалон му ги треби вошките или му ги глади гениталиите на некој од првиот или вториот ешалон, бидејќи можеби ова последното ќе му ја направи тапата глава на Драган Тевдовски идниот ден порасположена за канцеларијата.

„Ако не бидат критикувани, тогаш ќе ја злоупотребат власта.“ (Здравко Савески)

А што досега ја критикуваа власта, а сепак власта продолжуваше да злоупотребува? Повторувањето на злоупотребите од страна на власта после дадена критика е само доказ дека Савески е лош логичар и дека критиката кон власта не е доволна туку неопходно е граѓанско движење за непосредна контрола на народот над претставниците на власта!

Савески впрочем сам се побива кога дообјаснува дека: „Кај нас политичката елита е многу склона кон злоупотреба на власта“. Признавањето на Савески на постоење политичка елита која е глува на критика на народот кон нејзините злоупотреби на власта е доказ дека лошиот логичар се обидува да му даде на народот лажна утеха дека со секоја наредна критика можно е власта да се вразуми и да се „патриотизира“, што е ноторна лага на еден буржоаски квазисоцијалист.

После ова Савески опоменува дека: „Народот мора да биде постојано на штрек ако не сака да биде ограбуван како досега“, без отворено како вистински борец на страна на народот не го повика истиот да престане да плаќа даноци кон власта која го ограбува со персоналниот данок и данокот на додадена вредност.

Со вакви идеолошки авантуристи како Савески, работничката класа уште долго време ќе лута во лавиринтот на буржоаскиот разум.

Се јави пак лошиот советник на лошиот министер за економија, Бранимир Јовановиќ, жалејќи се на луксузирањето на државните службеници. За него „патните трошоци од илјадници евра месечно, летањето со бизнис класа, исплаќањето на бонуси на функционери од неколку плати…“ било неодговорно трошење на народните пари, без чесно да признае дека самото собирање на тие пари од народот е криминал, а неодговорното трошење на народните пари е само последица на тоа криминално собирање на парите од народот.

Едноставно лошиот советник на лошиот министер за економија Бранимир Јовановиќ треба да знае ако е искрен левичар се разбира, дека не е можно државните службеници одговорно да се однесуваат со пари на граѓани кои со законска присила (читај: незаработено) им се одземени преку таканаречениот данок на додадена вредност и персоналниот данок од дури 30% од минималната плата на една шивачка!!!

Најдобар начин да се скрати непродуктивното трошење на народните пари е да им ги вратите парите на граѓаните! Укинете го данокот на додадена вредност, и ете им поевтини услуги и производи за граѓаните! Укинете го персоналниот данок за општите работници ако сакате искрено да ја намалите разликата меѓу богаташите и сиромашните!

Лошиот советник на лошиот министер за економија Бранимир Јовановиќ резигнира дека лекцијата од ваков тип на скандали со прекумерно трошење на буџетот не е научена од државните службеници бидејќи тие пак си остануваат каприциозни. А сепак, и тој на крајот се повикува на „вразумување“ на овие буџетарски паразити кои никогаш нема да се вразумат бидејќи не ги заработиле овие пари зашто со леснотијата на законската присила за наплаќање даноци ги собрале овие тешко заработени пари од граѓаните.

Ако Бранимир Јовановиќ, лошиот советник на лошиот министер за економија, се повикува на разумот на ухлебените буџетари, јас се повикувам на надежта дека ќе се формира граѓанско движење за непосредна контрола на народот над претставниците на власта!

Да се плаќа даноци на влада која се луксузира не е патриотска должност, туку тоа претставува ропство.

Признавањето на лошиот советник на лошиот министер за економија Бранимир Јовановиќ дека лекцијата не ја научиле државните службеници бидејќи продолжуваат да ги трошат народните пари на неморален и незаконски начин, е доказ дека истиот тој „вразумувач“ Бранимир Јовановиќ се обидува да му даде на народот лажна утеха дека еден ден сепак тие ухлебени буџетари ќе се вразумат бидејќи со текот на време ќе се променила културата на владеење, однесување и размислување.

Културата на владеење, однесување и размислување кај државните службеници никогаш нема да се промени, ниту ќе се промени преку ноќ, ниту за еден цел век! Зошто? Бидејќи „даночењето е материјална цицка од која се дои владата. Владата е алатка на угнетување, тоа се органите на авторитетот, тоа е војската, тоа е полицијата, тоа се службениците, судиите, министрите. Повикот да не се плаќаат даноци е напад од страна на анархисти против чуварите на поредокот, кои го чуваат материјалното и духовното производство на буржоаското општество од нападите на пролетерските варвари. Даночењето е петтиот бог, рамо до рамо со сопственоста, семејството, државата и религијата.“ (Маркс)

Според тоа, единствени работи што може да променат самите политичари на чиј разум се повикува Бранимир Јовановиќ е да си ги заменат улогите на ухлебени на даночно експроприран вишок на вредност од работниот народ, и критичари на овие понекогаш екстремни ухлебувачи.

„Државата никогаш нема да ја најде причината за општествените болести во државата и општественото уредување… таму, каде што постојат политички партии, секоја од нив, ја наоѓа причината за секоја невоља во тоа што на државното кормило се наоѓа нејзиниот противник, а не таа. Дури радикалните и револуционерни политичари ја наоѓаат причината за невољите не во суштината на самата држава, туку во одреден облик на држава, на чие место сакаат да постават некој друг облик на држава“. (Маркс)

Advertisements