Detskata bolest na Levica

Iako kejnzijanistickoto kopile Branimir Jovanovic ne e poveke aktivist na Levica, jasno e deka ekonomiskite luge na Levica ne se oslobodile od duhot na Branimir vo partijata. Ova se gleda od nivnata licemerna kritika na vladiniot progresiven danok na dohod. Licemerna e zatoa sto dodeka ‘i zabelezuvaat na vladata i ministerot Tevdovski deka sakaat da gi danocat samo rabotnickite dohodi osven milionite evra profit koi go realiziraat firmite na smetka na tugiot trud na svoite vraboteni, zaboravaat otvoreno da ja osudat privatnata sopstvenost i da pobaraat nejzino ukinuvanje so zakon koj segasniot gi pravi firmite – kako velat od Levica – ”legalni kradci na tugiot trud”; pa namesto toa prodolzuvaat da ja kritikuvaat vladata boleduvajki od ovaa svoja detska bolest so ime branimirizam i da baraat progresivno danocenje na profitite na firmite. Tuka lezi zajakot odnosno populizmot na Levica; taa voopsto ne e revolucionerna tuku tipicna burzoaska vonparlamentarna partija, koja kako stariot populist Henri Dzordz bara progresivni stapki koi nikako da ja kriminaliziraat legalnata krazba od tugiot trud so progres od 100%.

Marks vo svojata Kritika na Gotskata programa go raskostil truloto meso na populistickite partii koi pretendiraat da gi izmamat rabotnicite kako revolucionerni partii, pisuvajki:

Вулгарниот социјализам (а од него еден дел од демократијата) има наследено од буржоаските економисти дистрибуцијата да ја разгледува како независна од начинот на производство и поради тоа социјализмот да го претставува како тој главно да се врти околу дистрибуцијата. Откако вистинскиот однос е одамна разјаснет, зошто враќање назад?

Ako trudot e edinstveniot izvor na vrednost, ako firmite kako velat od Levica se legalni kradci na tugiot trud, togasno e mnogu logicno otvoreno da se bara zakon protiv ovie firmi koi gi plakaat rabotnicite pomalku od vkupnata vrednost na nivniot trud, namesto kako sto sega Levica vodejki se od svojata sovest kultivirana vo burzoaski moralizam licemerno da bara progresivno danocenje na vrednost cij edinstven izvor e trudot na rabotnicite. Duri ovaa naucna i denes statisticki reafirmirana hipoteza za trudot kako edinstven izvor na vrednost ne e marksisticka tuku pripaga na Adam Smit! Mnogu prosto, progresivnoto danocenje na profitite na firmite na nikoj nacin ne go etablira pravoto na rabotnicite da ne bidat eksploatirani tuku ona sto navistina ke se sluci e povampiruvanje na drzavata vo monstruozen kolektiven kapitalist sprotivstaven na individualnite kapitalisti vo likot na privatnite firmi.

the modern State, again, is only the organization that bourgeois society takes on in order to support the external conditions of the capitalist mode of production against the encroachments as well of the workers as of individual capitalists. The modern state, no matter what its form, is essentially a capitalist machine — the state of the capitalists, the ideal personification of the total national capital. The more it proceeds to the taking over of productive forces, the more does it actually become the national capitalist, the more citizens does it exploit. The workers remain wage-workers — proletarians. The capitalist relation is not done away with. (Engels, Socialism: Utopian and Scientific)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s